หน้าแรก  อาจารย์  หลักสูตร  กิจกรรม  ข่าวสารประชาสัมพันธ์  ข่าวสารศิษย์เก่า  งานวิจัยคณะ  การจัดการความรู้  งานประกันคุณภาพ  งานบริการวิชาการ
บทบาทการพัฒนาองค์การกับภูมิปัญญาท้องถิ่น ศูนย์กลางการเรียนรู้ด้านเซรามิกและหัตถกรรม โดย น.ส. เต็มศิริ พรหมเพชร HRM4-4 5202031009
  

บทบาทการพัฒนาองค์การกับภูมิปัญญาท้องถิ่น

ศูนย์กลางการเรียนรู้ด้านเซรามิกและหัตถกรรม   โดย  .. เต็มศิริ  พรหมเพชร  HRM4-4  5202031009

บทบาทการพัฒนาองค์การกับภูมิปัญญาท้องถิ่น

ศูนย์กลางการเรียนรู้ด้านเซรามิกและหัตถกรรม

                ศูนย์กลางการเรียนรู้ด้านเซรามิกและหัตถกรรมดำเนินการเพื่อเป็นศูนย์กลางในการถ่ายทอดความรู้ นวัตกรรมและภูมิปัญญาการผลิตงานเซรามิกและหัตถกรรมของไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งของภาคเหนือตอนบน สำหรับเยาวชน นักเรียน นักศึกษา ประชาชน และผู้ที่เกี่ยวข้อง โดยจัดแบ่งพื้นที่แสดงกิจกรรมเป็น3 ส่วนดังนี้

1.             ส่วนแสดงวิวัฒนาการการพัฒนาเซรามิก ประกอบด้วยสื่อผสม เครื่องมือ อุปกรณ์และผลิตภัณฑ์ โดยนำเสนอเรื่องราวหัวข้อเรื่อง “วิวัฒนาการเซรามิกตั้งแต่อดีต ปัจจุบัน สู่อนาคต”

2.             ส่วนแสดงนวัตกรรมทางปัญญาและการเรียนรู้ด้านหัตถกรรม ประกอบด้วย สื่อผสมเครื่องมือ อุปกรณ์ และผลิตภัณฑ์ โดยจัดพื้นที่การเรียนรู้ตามประเภทหัตถกรรมดังนี้

(2.1) พื้นที่เรียนรู้การผลิตสินค้าหัตถกรรมผ้า

(2.2) พื้นที่เรียนรู้การผลิตสินค้าหัตถกรรมไม้และผลิตภัณฑ์แกะสลักจากไม้

(2.3) พื้นที่เรียนรู้การผลิตสินค้าหัตถกรรมกระดาษสาและผลิตภัณฑ์จากเส้นใยธรรมชาติ

(2.4) พื้นที่เรียนรู้การผลิตสินค้าหัตถกรรมเครื่องเขิน

วัตถุประสงค์

-                   เพื่อจัดทำศูนย์กลางเรียนรู้และถ่ายทอดองค์ความรู้เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์เซรามิกและหัตถกรรม

-                   เพื่อสร้างกระบวนการเรียนรู้ ปลูกฝังและเกิดการยอมรับในงานเซรามิกและหัตถกรรมแก่เยาวชน นักเรียน นักศึกษา ประชาชนและผู้ที่เกี่ยวข้อง ให้มีการสืบทอดการผลิตในหัตถกรรมของท้องถิ่น อันเป็นนวัตกรรมทางภูมิปัญญาท้องถิ่น จนเป็นหัตถกรรมที่โดดเด่นประจำภูมิภาคและประเทศ

-                   เพื่อสนับสนุนประเด็นยุทธศาสตร์ของกลุ่มจังหวัด ที่ต้องการส่งเสริมให้สินค้าเซรามิกและหัตถกรรมของกลุ่มจังหวัดมีขีดความสามารถในการแข่งขัน มีการพัฒนาการประกอบการที่สืบเนื่องต่อๆกันมา ทำให้สร้างงาน สร้างรายได้ และพัฒนาเศรษฐกิจของท้องถิ่นได้อย่างยั่งยืนต่อไป

 

แต่เดิมประชากรจังหวัดลำปางก็ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเช่นเดียวกับประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ โดยส่วนมากปลูกข้าว ทั้งข้าวนาปีและนาปลัง เพราะมีน้ำอุดมสมบูรณ์ตลอดปี สภาพการดำเนินชีวิตของชาวลำปางเกิด การเปลี่ยนแปลงขึ้น เมื่อมีการสร้างทางรถไฟจากรุงเทพฯ มายังหัวเมืองภาคเหนือ โดยสิ้นสุดการเดินทางที่ จังหวัดลำปาง ทำให้จังหวัดลำปางเป็นจังหวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของภาคเหนือ มีการตั้งคลังสินค้า ขนาดใหญ่ระหว่าง จังหวัดทางภาคเหนือ และการขนส่งสินค้าไปยังภูมิภาคอื่นในขณะนั้น มีจังหวัดลำปางเป็นจุด ศูนย์กลาง จึงทำให้ จังหวัดลำปางมีความสำคัญด้านเศรษฐกิจ และการขนส่งนับแต่นั้น

ต่อมาเมื่อมีการผลิตแร่ลิกไนต์บริเวณอำเภอแม่เมาะ และมีการตั้งโรงงานถลุงแร่ส่งขายให้กับโรงงานอุตสาหกรรม ต่าง ๆ ในประเทศ ยิ่งทำให้เศรษฐกิจ ของจังหวัด ลำปางเกิดการขยายตัวขึ้นอย่างมาก มีการตั้งโรงงานใหม่ ๆ หลายแห่ง และเกิดธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับเหมืองแร่ลิกไนต์มากมาย จากนั้นก็ได้มีการจัดตั้งโรงงานผลิตไฟฟ้า โดยใช้ลิกไนต์ขึ้น สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้มากเพียงพอกับความต้องการของครัวเรือนและภาคอุตสาหกรรมใน ภาคเหนือทั้งหมด ทำให้เกิด ความมั่นคงทางด้านพลังงานเป็นอย่างมาก จึงเกิดมีการตั้งโรงงานขนาดใหญ่ ขึ้นหลายแห่ง จากนี้จึงนับได้ว่าจังหวัดลำปาง เริ่มเข้าสู่ยุคการเป็นจังหวัดด้าน อุตสาหกรรม เป็นครั้งแรก

แต่อุตสาหกรรมที่ทำชื่อเสียงให้จังหวัดลำปางเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางคือ อุตสาหกรรมเซรามิก ที่มีความสวยงาม ทนทาน และประโยชน์ใช้สอย ที่หลากหลาย ที่สำคัญคือ มีราคาถูก ทั้งนี้ เพราะจังหวัดลำปางเป็นแหล่งดิน ที่เป็นวัตถุ ดิบ สำคัญในการผลิตเซรามิก ทำให้การตั้งโรงงานเพื่อผลิตเซรามิก และอุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่องเป็นจำนวนมาก แม้ว่าประสบกับปัญหาเศรษฐกิจทำให้มีโรงงานจำนวนมากต้องปิดตังลง แต่ก็ยังมีโรงงานเซรามิกในจังหวัดลำปาง ไม่ต่ำกว่า 200 แห่ง 

                อดีตที่ผ่านมาทำให้ธุรกิจเซรามิกไม่ประสบผลสำเร็จ เพราะมีกลุ่มคนจีนในประเทศไทยมาลงทุนเปิดโรงงานผลิตถ้วยชามที่จังหวัดลำปางเป็นจำนวนมาก โดยใช้เตามังกรเป็นหลัก เตาสี่เหลี่ยม เตาอุโมงค์เป็นหลัก แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เพราะขาดความเชี่ยวชาญทางด้านวัตถุดิบ และเทคนิคที่ดีพอการผลิตมีความผิดพลาดหลายแห่ง จึงเกิดการสูญเสียวัตถุดิบเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่งผลให้คุณภาพสินค้าไม่สม่ำเสมอ ราคาจงตกต่ำ และขายได้เฉพาะในท้องถิ่นเท่านั้น อย่างไรก็ตามลมหายใจของอุตสาหกรรมเซรามิกของลำปางก็ยังไม่ถึงกับหยุดสนิทและตายไป เพราะกรมวิทยาศาสตร์ กระทรวงอุตสาหกรรมในขณะนั้นให้ความสนใจเกี่ยวกับอุตสาหกรรมเซรามิกในจังหวัดลำปางเป็นพิเศษ ลำปางได้มีการพัฒนาอุตสาหกรรมเซรามิกขึ้นเรื่อยๆ เพื่อไม่ให้อุตสาหกรรมเซรามิกในจังหวัดลำปางหมดไป จะมีการพัฒนาในรูปแบบของลวดลาย แนวคิดสร้างสรรค์ ให้มีในรูปแบบที่สวยงาม ทำให้นักท่องเที่ยวมีความสนใจในตัวเซรามิก ที่ไม่ซ้ำซาก